Πέμπτη, 17 Φεβρουαρίου 2011

Το συμβούλιο


Ήταν κάποτε μια ομάδα από ιερείς (όχι απαραίτητα χριστιανοί) και είχανε συγκεντρωθεί σε μια μεγάλη ιερή αίθουσα με μια επίσης μεγάλη στρογγυλή τράπεζα στο κέντρο. Είχε καλέσει συμβούλιο λοιπόν ο αρχιερέας για ένα θέμα που του σκάλωσε στο μυαλό. Αφού κάθισαν λοιπόν όλοι εις την στρογγυλή τράπεζα, ο αρχιερέας σηκώνεται και ξεκινάει τον λόγο του.

- Κύριοι σας κάλεσα εδώ για να συζητήσουμε το θέμα της τιμωρίας όσων δεν υπακούνε στις εντολές και τους κανόνες της εκκλησίας μας. Τον τελευταίον καιρόν διαπιστώνω ότι υπάρχει μια χαλάρωση των ηθών από τους πολίτες. Δεν υπακούνε πλέον εις τους κανόνες του Θεού όπως κάποτε. Πρέπει λοιπόν να υποστούν την τιμωρία Του.

Ένας από τους ιερείς παίρνει τον λόγο.
- Σεβασμιότατε σκοπός δεν είναι να τιμωρούμε τους πολίτες - πιστούς. Αυτό είναι κάτι που θα το κρίνει ο Θεός, αν πρέπει να τιμωρηθεί κάποιος. Άλλωστε ο Θεός μας διδάσκει ότι πρέπει να συγχωρούμε τους αμαρτωλούς.

Ο αρχιερέας ανταπαντά θυμωμένος.
- Ο Θεός διδάσκει την συγχώρεση αλλά πρέπει να τιμωρήσουμε κάποιους ως παραδειγματισμό. Έτσι τα τέκνα του θα ξανά μπουν στον ίσιο δρόμο και δεν θα πέφτουν σε αμαρτίες.

Κάποιος άλλος ιερέας παίρνει πάλι τον λόγο.
- Σεβασμιότατε σκοπός δεν είναι να τρομάξουμε τους πιστούς πολίτες αυτού του τόπου. Η θρησκεία που ασπαζόμαστε όλοι διδάσκει την αγάπη.

Απαντά ακόμα πιο εκνευρισμένος ο αρχιερέας.
- Η θρησκεία μας διδάσκει την αγάπη αλλά και τον θυμό του Θεού όταν τα τέκνα του δεν υπακούνε στους κανόνες!

Μιλάει ένας ακόμα ιερέας.
- Σεβασμιότατε εμείς είμαστε απλά υπηρέτες του Θεού. Δεν έχουμε δικαίωμα να τιμωρούμε κανέναν.

Ο αρχιερέας εκνευρίζεται σε σημείο παραλογισμού.
- Εμείς είμαστε τα όργανα του Θεού και θα κάνουμε αυτό που πρέπει! Και για να τελειώνουμε, θα κάνουμε όλοι αυτό που λέω εγώ!

Τότε πετάγονται πέντε - έξη ιερείς μαζί και λένε με έντονη αλλά σιγανή φωνή.
- Μα δεν γίνετε να κάνουμε αυτό που μας λέτε σεβασμιότατε αφού δεν συμφωνεί η πλειοψηφία.

Ο αρχιερέας έξω φρενών ανταπαντάει.
- Θα κάνετε αυτό που σας λέω εγώ! Μαζί μου είναι ο Θεός! Αν κάνω λάθος να στείλει Εκείνος φωτιά να μας κάψει όλους εδώ μέσα σε αυτήν την αίθουσα!

Εκείνη τη στιγμή μια αστραπή σκίζει το ιερό κτίριο στα δύο και πέφτει στο κέντρο του στρογγυλού τραπεζιού. Οι ιερείς πετάγονται κάτω από τις καρέκλες τους από τη δύναμη, άλλοι πετάγονται στους τείχους και άλλοι χτυπάνε από τα συντρίμμια της οροφής. Επικρατεί το απόλυτο χάος και για μερικά λεπτά η απόλυτη ησυχία. Όλοι είναι πληγωμένοι μα κυρίως σοκαρισμένοι από το γεγονός. Κάποια στιγμή σηκώνεται σακατεμένος ο αρχιερέας και λέει με κοπιαστική φωνή.

- Είδατε! Ο Θεός δεν μας έκαψε. Άρα θα κάνουμε αυτό που λέω εγώ!

Υ.Γ. Δεν είναι δική μου έμπνευση η ιστορία αυτή

Γράφει ο
Δόκτωρ Τζέκιλ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου