Ο τραγικός ΟΑΕΔ

Παιδιά αυτό που γίνεται στον ΟΑΕΔ είναι απαράδεκτο. Θα μου πείτε τώρα, από όλο το δημόσιο μόνο ο ΟΑΕΔ είναι απαράδεκτος? Τέλος πάντων εγώ αυτό θέλω να σχολιάσω. Λοιπόν δεν ξέρω αν έχετε πάει ΟΑΕΔ τελευταία αλλά η ουρά μέρα με τη μέρα γίνεται όλο και πιο μεγάλη. Λογικό, αφού οι απολυμένοι κάθε μέρα αυξάνονται και τρέχουν να μπούνε στο ταμείο ανεργίας. Μιλάμε δεν χωράνε μέσα στο κτίριο και περιμένουν οι άνθρωποι στο δρόμο να εξυπηρετηθούνε. Το πιο τραγικό της υπόθεσης όμως δεν είναι αυτό. Είναι ότι δύο συνεχόμενες ημέρες που το επισκέφτηκα δεν κατάφερα να εξυπηρετηθώ (ούτε και οι άλλοι 20 που βρίσκονταν μπροστά μου και 30 πίσω μου στην ουρά) διότι οι υπάλληλοι μας ανακοίνωσαν ότι έπεσε το σύστημα. Εντάξει μπορεί να συμβεί κι αυτό καμιά φορά, στην Ελλάδα είμαστε. Αλλά δύο μέρες συνεχόμενα το ίδιο πράγμα πάει πολύ. Τι θα πει έπεσε το σύστημα? Σηκώστε το! Δεν ξέρω πότε θα εξυπηρετηθούν όλοι αυτοί οι άνθρωποι. Κάποιοι περιμένουν τα λεφτά του ταμείου για να καλύψουν τα έξοδα του μήνα που τρέχουν. Πότε θα πάρουν τα χρήματα στα χέρια τους? Κάτι πρέπει να γίνει. Δεν ξέρω… Περισσότεροι υπάλληλοι? Περισσότερα κτήρια? Άλλος τρόπος εξυπηρέτησης? Τι να πω…?

Δόκτωρ Τζέκιλ

Χρήσιμες αγγελίες (απ.)

Υπερμεγέθης Μέντιουμ Sakouliou

Πνευματιστής-προγραμματιστής-τυλιχτης-

Πάνω από 20 χρόνια εμπειρίας ανεξάρτητα από το ποια είναι τα προβλήματα σας. Μπορώ να σας βοηθήσω να λύσετε τα δυσκολότερα από αυτά στον μικρότερο χρόνο από οποιονδήποτε άλλον ακόμα και αν έχετε απογοητευθεί από άλλους πνευματιστές. (αυτό το αφήνω όπως είναι ). Μπορώ να κάνω τους πεθαμένους  καλύτερα από πριν. Μπορώ να κάνω άγνωστους μεταξύ τους ανθρώπους να παντρευτούν και όταν χωρίσουν να ξαναρθούν . Μπορώ να βγάλω την Ελλάδα από το ΔΝΤ . Μπορώ να κάνω τους σκορπιονς πάλι νέους να ξανακάνουν συναυλίες  και τον μαστειν να ξαναπάει στους μεταλικα . Μπορώ να κλάνω και να μασάω τσίχλα ταυτόχρονα.  Μπορώ να σε κάνω να καταλαβαίνεις δηλώσεις βουλευτών  .Μπορώ να κάνω αναλύσεις ούρων , να βλέπω ακτινογραφίες και ειδικεύομαι στην κολονοσκοπιση . Μπορώ να μιλήσω σε ανθρώπους από απόσταση χωρίς την χρίση κινητού  . Μπορώ να σε κάνω να βγεις από τω σώμα σου και να μπεις σε όποιου σώμα θες . Εξαιρούνται ζώα .Μπορώ να κάνω τον λογαριασμό  . Μπορώ να σου πω το Αυγό . Μπορώ να σου πω την ντομάτα . Μπορώ να σου πω κάθε επιθυμητό ζαρζαβατικό .Μπορώ να κάνω έρωτα μαζί σου με τηλεπάθεια . Έχω κληρονομικό χάρισμα . Το κληρονόμησα από τον παππού μου τον μερλιν που έφτιαχνε τα μήλα μερλιν .  Επίσης δίνω πανίσχυρο προφυλακτικό για προστασία. Αποτέλεσμα σε 7 ημέρες.

Τηλ: **********

Email leo@paparies. Com

Είναι τραγικό που μερικοί άνθρωποι πιστεύουν σε αυτές τις μαλακίες . Κρίμα .Θα μου πεις εδώ υπάρχουν άνθρωποι που ψηφίζουν καρατζαφερη . Κριμα .

Μετά τιμής

Κύριος Χαιντ

Χρήσιμες αγγελίες

Μεγάλο Μέντιουμ Saikou

Πνευματιστής!

Πάνω από 20 χρόνια εμπειρίας ανεξάρτητα από το ποια είναι τα προβλήματα σας. Μπορώ να σας βοηθήσω να λύσετε τα δυσκολότερα από αυτά στον μικρότερο χρόνο από οποιονδήποτε άλλον ακόμα και αν έχετε απογοητευθεί από άλλους πνευματιστές. Μπορώ να κάνω τους ερωτευμένους καλύτερα από πριν. Μπορώ να κάνω άγνωστους μεταξύ τους ανθρώπους να ερωτευθούν. Επίσης δίνω πανίσχυρο φυλακτό για προστασία. Λύνω σημαντικές δικαστικές υποθέσεις σεξουαλικού περιεχομένου. Επιτυχίες επαγγελματικές συμβουλές και πολλά άλλα. Αποτέλεσμα σε 7 ημέρες.

Τηλ: **********

Αυτή η αγγελία είναι πραγματική. Απλά δεν υπάρχει! Τι κάνει ο κοσμάκης για να βγάλει κανένα φραγκάκι. Με το που το διάβασα θυμήθηκα αμέσως την Ελληνική ταινία «Μια Ελληνίδα στο χαρέμι» με την Ρένα Βλαχοπούλου και τον Χρόνη Εξαρχάκο. Σκηνή της Βλαχοπούλου που κάνει το μέντιουμ σε ανυποψίαστη πελάτισσα: «Βλέπω… βλέπω… αχ, δεν βλέπω… ένα σύννεφο μπαίνει μπροστά μου και δεν βλέπω… βγάλτε κυρία μου ένα πεντακοσάρικο και κάντε αέρα». Το θύμα βγάζει ένα πεντακοσάρικο μέσα από την τσάντα και το κουνάει μπροστά στη μούρη της Βλαχοπούλου. «Κάνατε? Εντάξει έφυγε το σύννεφο». Η κυρία πάει να βάλει το χαρτονόμισμα πάλι μέσα στην τσάντα. «Επ, που το πάτε το πεντακοσάρικο κυρία μου? Το βάζετε στην τσάντα? Μέσα στο δοχείο βάλτε το».

Δόκτωρ Τζέκιλ

Ισοβια ο δολοφονος (απάντηση Δόκτωρ Τζέκιλ)

Καιρός ήτανε να πάει και κάποιος φυλακή για τις πράξεις του. Το κακό είναι ότι την πληρώνουν πάντα οι πιο αδύναμοι (χωρίς να θεωρώ ασήμαντο πράγμα τη δολοφονία του Άλεξ. Ίσα ίσα το ακριβώς αντίθετο). Κανένας βασικός υπεύθυνος για το σκάνδαλο της Siemens ή του Βατοπεδίου και των λοιπών σκανδάλων θα πάει φυλακή? Για να μην πούμε για αυτούς που κάνουν τα τραγικά πολιτικά λάθη που οδηγούν τη χώρα από το κακό στο χειρότερο.

Δόκτωρ Τζέκιλ

Ισοβια ο δολοφονος

Ισόβια έφαγε ο δολοφόνος ( Επαμεινώνδας Κορκονέας , ειδικός φρουρός) του Αλέξη Γρηγοροπουλου το 2008 στα εξαρχεια , ένοχος για ανθρωποκτονία από πρόθεση με άμεσο δόλο, με οριακή πλειοψηφία (4-3) , χωρίς να του αναγνωριστούν ελαφρυντικά (ευτυχώς δεν πέρασε η πρόταση για ενδεχόμενο δόλο ). Ο συγκατηγορούμενος του, Βασίλης Σαραλιώτης, έχει κριθεί ένοχος για απλή συνέργεια.

«ο Επαμεινώνδας Κορκονέας, ευρισκόμενος σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, έβγαλε το πυροβόλο όπλο του, το έστρεψε στην οδό Τζαβέλα και πυροβόλησε δύο φορές προς την πλευρά του θύματος»  Είπε στην αγόρευση του ο εισαγγελέας .

Θα μου πείτε τι σημαίνει Άμεσος Δόλος ? Άμεσος δόλος  χαρακτηρίζεται η πρόθεση του δράστη όταν γνωρίζει το αποτέλεσμα της πράξης του και το επιδιώκει.

Και ως ενδεχόμενος δόλος  χαρακτηρίζεται η πρόθεση του δράστη όταν αύτός προβλέπει το ενδεχόμενο αποτέλεσμα της πράξης του, δεν το επιδιώκει αλλά το αποδέχεται ή ελπίζει απλώς ότι δε θα συμβεί.(π.wkpd)

ΥΓ . Άντε στο διάολο κουγια

Μετά τιμής

Κύριος Χαιντ

ΠΕΡΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ( συμπληρωμα )

Σε προϊδεάζω ότι ο σιχαμένος δεύτερος σου εαυτός θα ξεφύγει αρχικά από την ουσία , μα είναι νομίζω αναγκαίο .Κατ αρχην η λεξη είναι συνθετη .

από την πρωτο-ινδοευρωπαϊκή ρίζα -leudh δηλ. e-leudh- -> λατ. liber, ελλην. Ελεύθερος

Έχουμε δηλαδή  το πρόθεμα (ε) το  Ινδοευρωπαϊκό  -leudh που  σημαίνει , αυξάνομαι , πληθαίνω . Συνδέεται με τη λέξη λαός, που σε άλλες ινδοευρωπαϊκές γλώσσες έχει όμοιο θέμα. Το -ero είναι συνήθης κατάληξη στην ΙΕ (ινδοευρωπαϊκή) ( e-leudh-ero ) (ευχαριστώ τον κ. Μανώλη Σαβοριανάκη
για την βοήθεια )

Χαθήκαμε λιγάκι . Ας πούμε όμως κάτι ακόμη . Η λέξη ελευθερία είναι θηλυκό . Όταν δεν σε αναγκάζουν να κάνεις κάτι , όταν δεν σε καταπιέζουν , όταν δεν σε εμποδίζουν να κάνεις αυτά που θες και όταν είσαι ανεξάρτητος θεωρείσαι ελεύθερος . Ο Αριστοτέλης έλεγε ακόμη ότι  ελευθερία είναι η αυτάρκεια . Το πιστεύω και μου αρέσει κιόλας αυτή η ερμηνεία  .

Ενδιαφέρον έχει ότι οι Άγγλοι για την λέξη ελευθερία έχουν δύο λέξεις που την εκφράζουν : freedom , liberty ας μην αναλύσουμε και αυτό .

Κάτι άσχετο  . Το όνομα Λιβερίας στην δυτική Αφρική  σημαίνει "ελευθερία" και αναφέρεται στους απελευθερωμένους σκλάβους, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στη Λιβερία το 1822 και ίδρυσαν το κράτος το 1847 με την υποστήριξη της κυβέρνησης των ΗΠΑ (wikip)

Η ελευθερία Συμβαδίζει με την λέξη ισότητα την λέξη αδελφοσύνη και την λέξη δημοκρατία για ευνόητους λόγους . Από που βγαίνει η δημοκρατία ? Γνωστό και αυτό

Δήμος είναι η συνέλευση πολιτών , κρατεί  θα πει εξουσιάζει .Γιατί τα αναφέρω όλα αυτά . Μια από τις αρχές της δημοκρατίας ίσως και η βασικότερη είναι μια φράση που περιέχει την λέξη με την οποία ασχολούμαστε :  "η ελευθερία μας σταματά εκεί όπου αρχίζει ή ελευθερία του άλλου" 

Για να ελευθερωθείς από κάτι και να είσαι ελεύθερος πρέπει κάτι να σε δεσμεύει . Να σε καταπιέζει . Ο ελεύθερος άνθρωπος είναι αυτός που επαναστατεί απέναντι σε αυτά που πιστεύει ότι τον καταπιέζουν . Μονo και μόνο η πράξη της επανάστασης σε κάνει αρχικά πνευματικά ελεύθερο . Το αποτέλεσμα της επανάστασης δεν κρίνει απαραίτητα και την σημαντικότητα του στόχου της , όμως προσδιορίζει την μετέπειτα εξέλιξη της ελευθερίας .

Το συμπέρασμα μου σχετικά με την λέξη ελευθερία είναι το εξής . Εχει βαρύνουσα σημασία η ανάλυση αυτής της λέξης . Είναι μια λέξη της οποίας το νόημα διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο και από νου σε νου (Σχετικότητα) . Και δεν έχουμε εμβαθύνει ακόμη σε αυτό ούτε έχουμε καταλάβει ακριβώς τι είναι διότι μάλλον σαν ανθρωπότητα δεν είμαστε έτοιμοι . Βέβαια πολλοί άνθρωποι έχουν προσπαθήσει μέχρι τώρα είτε με πράξεις είτε με θεωρίες . Ο Τσε Γκεβάρα ήταν  ένας από αυτούς και εκείνος είχε πει :  Ο αληθινός επαναστάτης καθοδηγείται από βαθιά συναισθήματα αγάπης. Πιστεύει ότι η ελευθερία μέσω της επανάστασης για να επιτευχτεί χρειάζεται την ουσία της λέξης αγάπη . Και αυτό με βρίσκει σύμφωνο .

Είμαι στην ευχάριστη θέση να διαφωνήσω και με εσένα δόκτωρ και με τον ζαν πολ σαρτρ  στο ότι ο άνθρωπος είναι ελεύθερο ον από την φύση του .Δεν ξέρω αν ο άνθρωπος είναι ελεύθερος να λάβει την γνώση για να επαναστατήσει . Η κατανόηση της ελευθερίας έρχεται μέσα από την μόρφωση όπως και εσύ λες . Είπαμε και πριν ότι για να ελευθερωθείς από κάτι πρέπει να εντοπίσεις τι είναι αυτό το κάτι . Αλλιώς η επανάσταση θα είναι μισή . Παραδείγματα επαναστάσεως τέτοιου είδους υπάρχουν . Δηλαδή υπάρχει και πρόβλημα διαχείρισης της ελευθερίας,  διαχείρισης και συντήρησης . Υπάρχει πρόβλημα δηλαδή και αυτό το πρόβλημα πολλαπλασιάζεται όταν μιλάμε για ένα σύνολο ανθρώπων που έχουν σαν κοινό στόχο την απελευθέρωση . Ποιος επίσης λέει ότι ο άνθρωπος δεν αντέχει να μην είναι ελεύθερος . Αντέχει και παρά αντέχει . Δες αυτό που ζούμε σήμερα . Γύρω μου βλέπω ανθρώπους που το αντέχουν μια χαρά . Μερικοί δεν βρίσκουν καν πρόβλημα . «όλα καλά» . Η ελευθερία δεν βλάπτει ποτέ . Το αποτέλεσμα κρίνει την εξέλιξη ; . 

Ο κόσμος εξελίσσεται . Οι νόμοι στους οποίους αναφέρεσαι το κάνουν αυτό ? Ποια η εξέλιξη της ελληνικής νομοθεσίας ? Καμία . μέρος το ότι πράττουμε μικροπαρανομιες η μαγαλοπαρανομιες είναι το πρόβλημα της μη επικοινωνίας του νομοθέτη με τον πολίτη . Δεν συμβαδίζουν δηλαδή … Δεν ζουν μαζί . Δεν περνά τα ίδια ο νομοθέτης με τον πολίτη . Οι καθημερινότητα τους διαφέρει .

Επίσης η ηθική και αξία πάλι είναι δυο σχετικές έννοιες . Οι νόμοι υποτίθεται ότι είναι ένα σύνολο κανόνων οι οποι πηγάζουν από τις αξίες και τα ήθη κάθε λαού(δική μου προσέγγιση ) . Το ότι ο νόμος είναι επιτακτικός και εξαναγκαστικός εξ ορισμού  είναι κάτι που δεν πρέπει να παραβλέψουμε . Και όλα αυτά γίνονται δια την επιβολή του δικαίου (κοινό περί δικαίου αίσθημα) Και μια ακόμα πιο σωστή άποψη είναι ότι το δίκαιο πηγάζει από το έθιμο και τον νόμο . Η ύπαρξη νόμων είναι αναγκαστική για την ανθρωπινή φύση . Υποτίθεται ότι διαφυλάσσουν την ατομική και κοινή ελευθερία ( @@ μαντολες )

Νομίζω ότι η κουβέντα θα πρέπει να ξεκινήσει με την ανάλυση της έννοιας  του συντάγματος .

"Η ελευθερία στην καπιταλιστική κοινωνία παραμένει σχεδόν ίδια με αυτή της αρχαίας ελληνικής δημοκρατίας : ελευθερία για τους ιδιοκτήτες σκλάβων ."  Αυτα ελεγε ο λενιν

Υ.Γ.Το κείμενο σου ήταν πάλι καταπληκτικό Δόκτορα Τζεκιλ 

Μετά τιμής

Κύριος Χαιντ

ΠΕΡΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

     Ο άνθρωπος από τη φύση του είναι ένα ελεύθερο ον όπως και όλα τα όντα βέβαια σε αυτόν τον πλανήτη. Δεν υπάρχει ζωντανός οργανισμός που να είναι φτιαγμένος από τη φύση του να δέχεται τη σκλαβιά και την καταπίεση. Όλοι οι άνθρωποι λοιπόν σε όλη τους τη ζωή αναζητάνε την ελευθερία, αγωνίζονται για αυτή. Πολλές φορές μάχονται μέχρι τελικής πτώσεως για αυτή. Δεν υπάρχει κάτι καλύτερο από το να είσαι ελεύθερος. Κανένας δεν αντέχει να μην είναι ελεύθερος. Δεν μπορεί να ζήσει κάποιος φυσιολογικά αν δεν έχει κατ’ αρχήν αυτό το προνόμιο. Είναι κινητήριος δύναμη για τη συνέχιση της ύπαρξής μας.

     Τόση ώρα μιλάω για την ελευθερία. Γράφω ωραία πράγματα και ίσως αυτά που γράφω να αγγίζουν κάποιους και να τους κάνουν να νοιώθουν ωραία μέσα τους. Αλήθεια όμως τι είναι ελευθερία? Τι είναι αυτό που όλοι αναζητάμε και προσπαθούμε να αποκτήσουμε? Υπάρχει ή μήπως είναι μια ακόμα ψευδαίσθηση της ανθρώπινης νόησης? Γιατί αγωνιζόμαστε με τόσο πάθος για αυτήν? Είναι κάτι καλό ή μπορεί να μας βλάψει καμιά φορά? Η αλήθεια είναι πως η λέξη ελευθερία, όπως και αρκετές άλλες λέξεις δεν έχει κάποιο συγκεκριμένο ορισμό. Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι ελευθερία είναι να μπορείς να κάνεις ότι θέλεις. Ότι θέλω? Μπορώ δηλαδή να δείρω το γείτονα επειδή βάζει δυνατά μουσική? Δεν νομίζω… Κάποιος θα μπορούσε να προσθέσει πολύ σοφά ότι η κοινωνία των ανθρώπων έχει κάποιους νόμους και κανόνες που δεν πρέπει να καταπατώνται. Αν όμως ζούμε με κανόνες και νόμους τότε είμαστε περιορισμένοι. Δεν είμαστε πραγματικά ελεύθεροι. Άλλωστε πολλοί από εμάς έχουνε την αντίληψη πως είναι ωραίο να καταπατάς τους νόμους – κανόνες διότι έτσι νοιώθεις ακόμα πιο ελεύθερος. Θα πει κάποιος ότι αυτό είναι ανώριμο (η καταπάτηση των νόμων – κανόνων) και ότι το κάνουν μόνο τα παιδιά. Δεν πρέπει να τους καταπατάμε διότι φτιαχτήκανε για να μπορούμε να συνυπάρχουμε όλοι μαζί χωρίς να δημιουργούμε προβλήματα στους συνανθρώπους μας. Δηλαδή είναι ανώριμο που οι γυναίκες στις μουσουλμανικές χώρες προσπαθούνε να αφαιρέσουν από πάνω τους την μπούρκα? Υπερβολικό παράδειγμα ε? Ουσιαστικά με αυτό το σκεπτικό όλοι είμαστε ανώριμοι διότι όλοι κάνουμε μικρό παρανομίες καθημερινά (παράνομο παρκάρισμα, μικρό αδικίες προς τους συνανθρώπους μας, μικρό εξαπατήσεις που θεωρούμε ασήμαντες, παραβλέψεις κτλ). Αν ξέραμε μάλιστα ότι δεν μπορεί να μας ελέγξει κανείς (αστυνομία, εφορία κτλ) οι παρανομίες θα ανέβαζαν την αίσθηση ή ψευδαίσθηση της ελευθερίας στα ύψη. Η παραβίαση των νόμων – κανόνων στην καθημερινότητα τονίζουν και τονώνουν την αίσθηση αυτή.

     Ακόμα λοιπόν δεν βρήκαμε έναν ικανοποιητικό ορισμό για το τι είναι ελευθερία. Εντάξει υπάρχει ένας που βάζει κάπως τα πράγματα στη θέση τους. Ο ορισμός που μου αρέσει εμένα και θεωρώ πιο σωστό λέει το εξής: Ελευθερία είναι να κάνεις ότι θέλεις αλλά μην κάνεις αυτό που δεν θέλεις να σου κάνουν. Αυτός ο κανόνας συμπυκνώνει τις 10 εντολές και τους περισσότερους νόμους και κανόνες σου γραφτήκαν ποτέ, σε μία φράση. Πέρα από αυτό, ό καθένας μπορεί να δώσει το δικό του ορισμό ανάλογα με την αντίληψη του.

     Παγκοσμίως λοιπόν όλοι οι άνθρωποι θέλουνε την ελευθερία τους, ότι κι αν σημαίνει αυτό. Πως γίνεται όμως να ζητάς κάτι που δεν είναι ξεκάθαρο (ακόμα τουλάχιστον)? Στα μαθηματικά και στη φυσική λέμε το εξής: Για να οδηγηθείς στο σωστό αποτέλεσμα πρέπει να είναι πρώτα σωστή η ερώτηση. Πρέπει να ξέρεις καλά τι αναζητάς για να βρεθεί η σωστή λύση. Εκεί ακριβώς εστιάζεται το πρόβλημα ολόκληρης της ανθρωπότητας. Αυτό είναι το σημείο που ο άνθρωπος κάνει το τραγικό λάθος και όχι μόνο δεν μπορεί να απολαύσει την ελευθερία του αλλά του γυρίζει και μπούμερανκ. Δεν ξέρουμε τι ακριβώς αναζητάμε… Αναλυτικότερα. Ας ξεκινήσω με ένα απλό παράδειγμα. Νιώθω την ανάγκη να φάω. Έχω στο μυαλό μου περίπου την εικόνα του φαγητού που θέλω να φάω. Κοτόπουλο με πατάτες για παράδειγμα. Ξέρω εμπειρικά πως είναι η εικόνα του και η γεύση του. Δεν ξέρω όμως πώς να το φτιάξω. Τελικά βάζω τα υλικά στο φούρνο όπως να ναι και το αποτέλεσμα είναι ένα άνοστο ξεροψημένο πράγμα χωρίς ιδιαίτερη γεύση. Άλλο φανταζόμουνα και άλλο βγήκε. Κάπως έτσι την πατάει ο άνθρωπος με την ελευθερία του. Ξέρει στο περίπου τι θέλει. Ξεκινάει τον αγώνα του για ελευθερία χωρίς να έχει μορφωθεί και φιλοσοφήσει αρκετά ώστε να έχει τα απαραίτητα εφόδια και προσόντα για να την δημιουργήσει. Τελικό αποτέλεσμα? Κάπου χάνει το νόημα, κάποιος του ασκεί επιρροές και τελικά όχι μόνο δεν καταφέρνει να νοιώσει ελεύθερος αλλά γίνεται υποσυνείδητα υποχείριο κάποιου εξυπνάκια. Αυτή είναι η αλήθεια. Κάνω λάθος? Ναι, η ελευθερία δεν χαρίζεται, δημιουργείται από εμάς τους ίδιους. Ναι, η ελευθερία χρειάζεται κατάλληλη μόρφωση και παιδεία για να μπορέσουμε να την αποκτήσουμε. Μπορώ να αναφέρω αμέτρητα παραδείγματα ψεύτικης ελευθερίας ειδικά στους δυτικούς πολιτισμούς που το παίζουν πολιτισμένοι και δημοκρατικοί. Η ελευθερία είναι τόσο όμορφη αλλά και τόσο επικίνδυνη όταν δεν ξέρουμε πώς να την χρησιμοποιήσουμε. Είναι ένα όπλο που μπορεί να μας προστατέψει αλλά μπορεί και να μας σκοτώσει αν δεν ξέρουμε να το χρησιμοποιήσουμε σωστά. Φταίμε όλοι για αυτό.

     Η ελλιπής μόρφωση και παιδεία, οι επιρροές από τα τεράστια πακέτα πληροφόρησης και παραπληροφόρησης που δεχόμαστε καθημερινά, η χαλάρωση των ηθών, η φθορά και έλλειψη των αξιών, οι γρήγοροι ρυθμοί της ζωής, ο παράλογος αγώνας για αναζήτηση περισσότερων απολαύσεων (λες και λίγες έχουμε και αποκτώντας κι άλλες θα τονώσουμε την ελευθερία που δεν έχουμε και θα δώσουμε άλλο νόημα στην ήδη άθλια ζωή μας που δεν διορθώνεται με shopping therapy ούτε με τρέλες στις Σεϋχέλλες αλλά μόνο με αγάπη προς τους συνανθρώπους μας), ή αδιαφορία για το «είναι» και η προσήλωση στο «φαίνεστε». Αυτά είναι κάποια από τα στοιχεία που μας εμποδίζουν να κατανοήσουμε τι είναι αυτό το πράγμα που λέγεται ελευθερία και πώς να το αποκτήσουμε. Μέχρι σήμερα δεν έχουμε καταφέρει και πάρα πολλά. Πάντα αγωνιζόμαστε για αυτή και πάντα κάποιος μας κάνει υποχείριο του πάνω στην προσπάθεια μας (βλέπε παγκοσμιοποίηση, η απόλυτη φαινομενική ελευθερία) ή απλά σηκώνουμε τα χέρια μας και βγάζουμε μόνοι μας τα μάτια μας. Θεωρώ κάτι πολύ σημαντικό που ξεχωρίζει, το μυθιστόρημα του Michael Crichton με τίτλο Sphere στα Ελληνικά Σφαίρα του 1987 όπου έγινε και ταινία. Με λίγα λόγια σε αυτό το μυθιστόρημα μια ομάδα επιστημόνων βρίσκουν στον βυθό της θάλασσας ένα διαστημόπλοιο το οποίο κρύβει μέσα του μια σφαίρα με κάποιες απροσδιόριστες δυνάμεις. Όποιος έρχεται σε επαφή με τη σφαίρα αποκτά κάποιες δυνάμεις και μπορεί να πραγματοποιεί κάθε τι που σκέφτεται. Το αποτέλεσμα? Μη έχοντας συνειδητοποιήσει τι ακριβώς τους συμβαίνει και τι μπορούν να κάνουν με αυτή τη δύναμη που τους προσφέρθηκε (η απόλυτη ελευθερία θα συλλογιστούν κάποιοι) η ομάδα έχει πολλά προβλήματα. Σαν άνθρωποι που ήταν με αδυναμίες, δεν μπόρεσαν να ελέγξουν το μυαλό τους και κάνανε «λάθος» σκέψεις όπου στην συνέχεια η Σφαίρα φρόντιζε να υλοποιηθούν. Τελικά μετά από αρκετές καταστροφές και θανάτους που προκάλεσαν σε συναδέλφους τους απομακρύνανε τη σφαίρα διότι καταλάβανε από μόνοι τους (λογικοί επιστήμονες) ότι δεν είναι σε θέση, στο πνευματικό επίπεδο που βρίσκονταν, να ελέγξουν μια τέτοια δύναμη. Νομίζω ότι ο συγγραφέας καθρέφτισε μέσα από το βιβλίο (και την ταινία) την πραγματικότητα της ζωής περί ελευθερίας και εξουσίας θα έλεγα.

     Κατά τη γνώμη μου ο άνθρωπος βρίσκεται πνευματικά σε χαμηλό επίπεδο ακόμα. Δεν είναι σε θέση να ελέγξει μια τέτοια δύναμη. Δεν μπορεί να την δαμάσει, να την νιώσει σωματικά και πνευματικά και στο τέλος να την κάνει δικιά του. Πρέπει να περάσουν πολλές γενιές ακόμα. Ίσως χρειαστεί ο κόσμος να ξανά γεννηθεί πολλές φορές μέσα από τις στάχτες του για να καταφέρει κάτι τέτοιο. Την επόμενη φορά που θα κάνετε κάτι στη ζωή σας και θα νοιώσετε ελεύθεροι, ξανά σκεφτείτε το. Τι σημαίνει αυτό? Πόσο ελεύθεροι είστε τελικά?

Με σεβασμό, ο αυστηρός και καυστικός

Δόκτωρ Τζέκιλ